Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Ο Μ.Ο.Σ. με ένα τμήμα χορευτικό Στην Αγχίαλο της Βουλγαρίας


Η σχέση μας και η επίσκεψη . Η πρόσκληση.

Ο Μορφωτικός Όμιλος Σερβίων «Τα Κάστρα» ήταν καλεσμένος στην Αγχίαλο (Πομόριε) της Βουλγαρίας για το Σάββατο 2 και Κυριακή 3 Ιουνίου με το χορευτικό και τη χορωδία του σε εκδηλώσεις που διοργάνωσε ο Ελληνοβουλγαρικός Σύλλογος «Η Αγχίαλος» Πομόριε για τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την ίδρυση του Συλλόγου.
Το γεγονός έχει ιδιαίτερη σημασία γι’ αυτούς, καθ’ όσον οι εναπομείναντες Έλληνες  καταβάλλουν πολλές προσπάθειες και κάνουν μεγάλο αγώνα να αναβιώσουν και να διατηρήσουν τον ελληνισμό και να μεταδώσουν στις νέες γενιές την ελληνική παράδοση. Στην πόλη Αγχίαλο ο βουλγαρο-ελληνικός Σύλλογος «Η Αγχίαλος» με την Πρόεδρό του κυρία Στέφκα Αλίκοβα παρουσιάζει μεγάλη δραστηριότητα.
Είναι άξιο θαυμασμού πώς κατόρθωσαν οι άνθρωποι αυτοί να διατηρήσουν τη γλώσσα και την ελληνική ψυχή μέσα σε τόσες δυσκολίες και κινδύνους. Και είναι ευνόητο επομένως το χρέος και η ευθύνη όλων μας των Ελλήνων της Ελλάδος για τους Έλληνες της διασποράς.
Στα Σέρβια αναπτύξαμε φιλικές σχέσεις με τους Αγχιαλίτες εδώ και δεκαπέντε χρόνια, όταν για πρώτη φορά φιλοξενήσαμε παιδιά τους στα σπίτια μας.  Έκτοτε το ίδιο γεγονός επαναλήφθηκε και άλλες φορές. Με τα παιδιά που φιλοξενήσαμε –που τώρα τα περισσότερα έγιναν άνδρες και γυναίκες- αλλά και τους μεγάλους μας έδεσαν αληθινοί δεσμοί φιλίας και ποτέ δεν παύσαμε να επικοινωνούμε.
Την Παρασκευή, λοιπόν, 1η Ιουλίου το πρωΐ ξεκινήσαμε μία αποστολή από 42 άτομα από τα Σέρβια για την Αγχίαλο. Κατά τη διαδρομή έγινε και σύντομη ξενάγηση από την Πρόεδρο του ΜΟΣ για την Αγχίαλο και την Ανατολική Ρωμυλία στην οποία οι πόλεις δημιουργήθηκαν από Έλληνες αποίκους στον 6ο και 5ο αι. π.Χ. και ανέπτυξαν μεγάλη δραστηριότητα κατά τη Βυζαντινή εποχή. Κατά την Τουρκοκρατία υποτάχθηκε και αυτή η περιοχή στους Τούρκους. Προς το τέλος της περιόδου της Τουρκοκρατίας δημιουργήθηκε ανεξάρτητο κράτος της Ανατολικής Ρωμυλίας, το οποίο όμως προσαρτήθηκε πραξικοπηματικά στη Βουλγαρία. Αρχές του 20 αι., το 1906 η Αγχίαλος έπαθε ολική καταστροφή από τους Βουλγάρους, που ζητούσαν να σβήσουν ό,τι δήποτε ελληνικό από την περιοχή, με ποικίλους διωγμούς προς τους Έλληνες κατοίκους. Ίσως το μεγαλύτερο χτύπημα ήταν η κατάργηση της ελληνικής γλώσσας.
Την Παρασκευή, λοιπόν, το βράδυ, 1η Ιουνίου, έπειτα από ένα ολοήμερο ευχάριστο ταξίδι, οι φίλοι μας μας επεφύλαξαν θερμότατη υποδοχή στην Αγχίαλο, όπου και διανυκτερεύσαμε.

Οι εκδηλώσεις
Την πρώτη μέρα των εκδηλώσεων, το Σάββατο 2 Ιουνίου το απόγευμα παρουσιάστηκαν η χορωδία του Άργους Ορεστικού και τα Χορευτικά των Πολιτιστικών Συλλόγων Άργους, των Σερβίων, της Ν. Αγχιάλου, των Μεγάρων, της Κομοτηνής. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε μία αίθουσα μεγάλη με όμορφα αναπαυτικά καθίσματα, που όχι απλώς ήταν κατάμεστη αλλά δε χωρούσε βελόνι να πέσει. Την παρακολούθησαν Έλληνες και Βούλγαροι και όλες οι προσφωνήσεις έγιναν στις δύο γλώσσες. Παρόντες ήσαν ο Πρόξενος της Ελλάδος στη Φιλιππούπολη, εκπρόσωποι του Δήμου Αγχιάλου και Μπουργκάς αλλά και των ελληνικών πόλεων που συμμετείχαν και φυσικά πρόεδροι και μέλη των Δ.Σ. των ελληνικών Συλλόγων αλλά και των άλλων πολιτιστικών Συλλόγων της Αγχιάλου.
Ήταν μια εκδήλωση γεμάτη παράδοση, όπου η ελληνική ψυχή έδωσε όλη τη ζωντάνια της και τον δυναμισμό της. Μολονότι είχε αρκετά μεγάλη διάρκεια, όχι μόνο δεν κούρασε, αλλά όλοι περίμεναν και ζητούσαν και άλλο. Τελειώνοντας την παράσταση ο κάθε Σύλλογος δεχόταν δώρο από την Πρόεδρο του ελληνοβουλγαρικού Συλλόγου, την κυρία Στέφκα Αλίκοβα, μία πολύ ωραία πλακέτα, σε ανάμνηση αυτής της συνάντησης. Παρόμοια δώρα βέβαια προσφέραμε κι εμείς.
Η Πρόεδρος του Μ.Ο.Σ.  Χρυσάνθη Καραγιαννίδου κατά τον χαιρετισμό της μεταξύ των άλλων τόνισε:
«…Θέλουμε να ξέρετε ότι στα Σέρβια πάντοτε σας θυμόμαστε με αγάπη και ιδιαίτερα τα παιδιά που κατά καιρούς φιλοξενήσαμε στα σπίτια μας, τα οποία τώρα βέβαια μεγάλωσαν, ίσως πολλά έχουν κάνει και τις δικές τους οικογένειες…
Με την επίσκεψή μας εδώ θέλουμε να διαδηλώσουμε την επιθυμία μας η ωραία αυτή σχέση που δημιουργήσαμε, να συνεχιστεί και να τονωθεί ακόμη παραπάνω και να έχει θετικά αποτελέσματα για τους Συλλόγους μας και ευρύτερα για τις κοινωνίες μας.
Μας είναι γνωστή η προσπάθεια που κάνετε με όποιες δυσκολίες και αν συναντάτε, να διατηρήσετε και να μεταλαμπαδεύσετε στους νέους την παράδοση την ελληνική, που από αιώνες μεγαλούργησε σ’ αυτόν εδώ τον τόπο. Είδαμε και άλλοτε και στα Σέρβια αλλά και εδώ στον τόπο σας τους καρπούς αυτού του αγώνα σας και θα θέλαμε αν μπορούμε να σταθούμε αρωγοί.  Η φετινή προσπάθεια είναι μια μεγάλη διοργάνωση και ευχαριστούμε ιδιαίτερα την πρόεδρο την κ. Στέφκα Αλίκοβα για όλες τις προσπάθειες που έκανε, ώστε να έχουμε μια όσο γίνεται καλύτερη διαμονή στην πόλη σας…»
Τέλος εξέφρασε την ελπίδα σύντομα να ξαναεπισκεφτούν τα Σέρβια.

Η παράδοση συνεχίστηκε στο φαγητό, όπου όλα τα γκρουπ μαζί, πάνω από διακόσια πενήντα άτομα, μία παρέα, ζωντάνεψαν την ελληνική παράδοση με χορό και τραγούδι, που παρόλου που ήταν από όλα τα μέρη της Ελλάδος και εκτός Ελλάδος, βρέθηκαν σαν να είναι ένα, ενωμένοι με το κοινό τραγούδι και το χορό.
Την άλλη μέρα το απόγευμα ο ελληνοβουλγαρικός Σύλλογος «Η Αγχίαλος» παρουσίασε τον αγχιαλίτικο γάμο. Ένας γάμος ελληνικότατος, αφού άλλωστε στην Αγχίαλο και σ’ όλη την περιοχή κατοικούσαν Έλληνες. Ήταν όντως πολύ συγκινητικό να βλέπεις και να ακούς γνήσια ελληνικά να μιλούν παιδιά και μεγάλοι, να τραγουδούν ελληνικά τραγούδια και να χορεύουν τους ελληνικούς χορούς. Όλα τα έθιμα του γάμου, τα ελληνικά παραδοσιακά έθιμα.. Όλα τα δρώμενα συνοδεύονταν με τα αντίστοιχα τραγούδια και τους χορούς.  Η τελετή άρχισε από την Πέμπτη. Τη νύφη έλουσαν οι φίλες της, τρεις κατά σειρά και μετά τις έλουσαν και αυτές. Την άλλη μέρα ήρθε αποστολή από το γαμπρό στο σπίτι της νύφης και πήρε την προίκα. Ταυτόχρονα έφερε και το νυφικό, ένα ωραίο άσπρο φόρεμα με αρκετό κέντημα. Την Κυριακή στο σπίτι της νύφης οι φίλες της τη χτένισαν, της φόρεσαν το στέμμα και την έντυσαν με το ωραίο νυφικό. Παράλληλα και στου γαμπρού το σπίτι οι φίλοι του γαμπρού τον φρόντισαν. Στη συνέχεια μία αποστολή από τον κουμπάρο και άλλους φίλους ήρθαν στο σπίτι της νύφης, την παρέλαβαν από τις φίλες, δίνοντας και κάποιο φιλοδώρημα. Ο γαμπρός την περίμενε έξω από την εκκλησία. Μετά το μυστήριο στο σπίτι του γαμπρού η μητέρα του περίμενε το νέο ζευγάρι με μία κουλούρα και ένα βάζο γλυκό και τους ευχήθηκε να είναι γλυκιά η ζωή τους, όπως το γλυκό. Ακολούθησε το γλέντι με τραγούδι και χορό. Όλα ήταν άριστα σκηνοθετημένα, με μια πολύ καλή εισαγωγή και ωραίους διαλόγους.
Και οι δύο εκδηλώσεις έδειξαν περίτρανα πόσο υψηλό είναι το εθνικό φρόνημα στους Έλληνες της Αγχιάλου –μέχρι το 2007 δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε, μας είπε η Πρόεδρος, αλλά τώρα είμαστε στην Ευρώπη και δεν έχουμε πρόβλημα. Μας παρουσίασε την προσπάθεια του Συλλόγου για να μάθουν τα παιδιά την ελληνική γλώσσα, τα τραγούδια και τους ελληνικούς χορούς. Έχουν μια αξιόλογη χορωδία και το σημαντικότερο όλων ότι συμμετέχουν πολλά παιδιά και πολλοί νέοι. Γέμισε η σκηνή νεολαία…

Οι επισκέψεις
Ο χρόνος μας επέτρεψε να κάνουμε και κάποιες μικρές εξορμήσεις. Το Σάββατο το πρωΐ επισκεφθήκαμε το Μπουργκάς (τον Πύργο). 
Πριν βγούμε από την Αγχίαλο περάσαμε από το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, με ελληνικές εικόνες, ορθόδοξο και ελληνικότατο.
Στο Μπουργκάς σταματήσαμε να επισκεφθούμε το «Μουσείο με τα χρυσά», όπως μας είπε η Ξεναγός μας, η κυρία Βασιλική Γιάνοβα που ευγενικά μας συνόδευσε. Πηγαίνοντας στο Μουσείο περάσαμε μέσα από ένα πάρκο πολύ εντυπωσιακό. Πάρκο μεγάλο γεμάτο δένδρα και πολλούς κήπους με λουλούδια, δίπλα στη θάλασσα. Το Μουσείο μικρό αλλά τα χρυσά αντικείμενα που είχε ήταν όλα αρχαία ελληνικά. Επιστρέφοντας από το Μουσείο μέσα στο Πάρκο άρχισαν να χτυπούν σειρήνες και είδαμε όλο τον κόσμο να στέκεται σε στάση προσοχής. Τους μιμηθήκαμε γιατί δεν ήταν δυνατόν να αποτελούμε παραφωνία και μετά μάθαμε ότι, επειδή σήμερα ήταν Ψυχοσάββατο, αυτό ήταν στη μνήμη όλων των νεκρών…

Επόμενος σταθμός η Μεσημβρία. (To Νέσεμπαρ )
Η φυσική ομορφιά, τα πολλά ελληνικά μνημεία στην παλιά πόλη, τα ωραία μαγαζάκια με δώρα και σουβενίρ, τα αναψυκτήρια και τα ταβερνάκια ήταν μεγάλη πρόκληση για όλους και όλοι στο τέλος ήθελαν περισσότερο χρόνο να χαρούν σ’ αυτή την πόλη.
Την άλλη μέρα επισκεφθήκαμε τη Βάρνα. Μία πόλη κοσμοπολίτικη, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. 
Η Βάρνα ιδρύθηκε κοντά στην αρχαιοελληνική αποικία της Οδησσού και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας μετά τη Σόφια και το Πλόβντιβ. Στην κοσμοπολίτικη Βάρνα ο ελληνικός μαχαλάς ήταν από τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες της πόλης.
Η πόλη της Βάρνας έχει αδελφοποιηθεί με τον Πειραιά.
Όντως μας θύμισε τον Πειραιά με το λιμάνι της και τα πολλά της πλοία. Περιδιαβήκαμε τους δρόμους της Βάρνας για περισσότερο από 3 ώρες και χαρήκαμε μια πόλη που σε τίποτε δε θύμιζε τις εικόνες της Βουλγαρίας που πρωτοαντικρίσαμε σχεδόν σ’ όλη μας τη διαδρομή από τα σύνορα μέχρι την Αγχίαλο. Διότι πραγματικά όλη η ύπαιθρος χώρα, όση τουλάχιστον είδαμε μεις μέχρι την Αγχίαλο μας μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω…

Δευτέρα πρωΐ χαιρετήσαμε τους καλούς μας φίλους, και πήραμε το δρόμο της επιστροφής, γεμάτοι εντυπώσεις  και ευχάριστες συγκινήσεις. Όλοι ευχήθηκαν να μπορέσουμε να ξανάρθουμε.