Κυρίες του Ομίλου μας στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του επιμελούνται παραδοσιακές στολές.

Στο Τηλεγραφείο Σερβίων το 1939

Ο Τάκης Ηλιόπουλος μας έστειλε άλλη μία φωτογραφία του πατέρα του από τα Σέρβια του 1939.  Είναι ένα σπουδαίο ντοκουμέντο με μεγάλη αξία. Τον ευχαριστούμε πολύ. Ευχαριστούμε για όλη τη συνεργασία του και την αγάπη για τα Σέρβια.

Μαθητές του 1955-1960

Ο Δημήτρης (Τάκης) Ηλιόπουλος του Νικολάου, σήμερα κάτοικος Αθηνών, είχε την ευγένεια να μας στείλει δύο φωτογραφίες από τα παλιά. Ήταν μαθητής και ο ίδιος την εποχή αυτή στο Δημοτικό Σχολείο Σερβίων.

Στη μία φωτογραφία γράφει επάνω «Ε΄Τάξις 1955». Είναι στο εκκλησάκι στα Πλατανάκια. Ο Δάσκαλος που φαίνεται πίσω είναι ο Αθανάσιος Γκουτζίκας. Η άλλη είναι λίγο μεταγενέστερη.  Είναι μαθητές περισσότεροι από μία τάξη. Οι Δάσκαλοι που εικονίζονται είναι οι Αθανάσιος Γκουτζίκας και Ιωάννης Τοκατλιάνης. Είναι στο Γεφυράκι πώς πάμε για την Αγία Παρασκευή. Και στις δύο φωτογραφίες τα παιδιά κρατούν τη σημαία του Ερυθρού Σταυρού, ήταν Ερυθροσταυρίτες, και έχουν και γεωργικά εργαλεία, τσάπες, σκαλιστήρια,… Μάλλον θα είχαν βγει για δενδροφύτευση. Δεν έλειπαν όμως και … οι μπάλλες. «Το τερπνόν μετά του ωφελίμου». Όσοι είναι μέσα, ίσως μπορέσουν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους.

Ευχαριστούμε πολύ τον Τάκη Ηλιόπουλο και θα παρακαλούσαμε και όσοι άλλοι έχουν παρόμοιες φωτογραφίες να μας τις φέρουν

Σέρβια: Για μια θέση στον πολιτιστικό χάρτη

Διαμαρτυρία του Μ.Ο.Σ. προς κάθε υπεύθυνο.

«ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΤΩ ΚΑΙΣΑΡΙ»

Σέρβια: Για μια θέση στον πολιτιστικό χάρτη

Στο τετραήμερο 26-29 Μαρτίου τουριστικοί πράκτορες από όλη την Ελλάδα, προσκεκλημένοι του Ε.Ο.Τ., περιηγήθηκαν όλη τη Δυτική Μακεδονία, προκειμένου να γνωρίσουν τις ομορφιές και τα αξιοθέατα του τόπου μας και να τα συμπεριλάβουν στα ταξιδιωτικά τους προγράμματα.

Μεγάλη υπήρξε η απογοήτευσή μας, αφού τα Σέρβια δεν είχαν μια θέση στο οδοιπορικό αυτό. Δεν έχουν στ’ αλήθεια τίποτε άξιο επίσκεψης και ενδιαφέροντος να επιδείξουν τα Σέρβια;

Πριν από λίγο καιρό στο διαφημιστικό φυλλάδιο που εξέδωσε το Επιμελητήριο Κοζάνης και η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας για τις Αποκριές ως εξής προβλήθηκε η εντεύθεν του Αλιάκμονα περιοχή μας:  «Τα φημισμένα Σέρβια, όπου στην περιοχή Τρανοβάλτου εξορύσσεται και επεξεργάζεται από τις επιχειρήσεις μαρμάρου το περίφημο «σκληρό Μάρμαρο». Το Βελβενδό Κοζάνης με το εξίσου καταπληκτικό κρασί (που μπορείτε να πάρετε μαζί σας φεύγοντας), τις «σπιτικές» λιχουδιές στις πιο σπέσιαλ ταβέρνες, τις πιο αγνές μαρμελάδες και κομπόστες της περιοχής και τα φημισμένα σ’ όλη την Ελλάδα –και όχι μόνο- για τη νοστιμιά τους ροδάκινα, των τοπικών γεωργικών Συνεταιρισμών.»

Τι έχουν δηλαδή να επιδείξουν τα … «φημισμένα» Σέρβια κατά το φυλλάδιο αυτό; Το… μάρμαρο του Τρανοβάλτου;

Δεν έχουμε καμία αντίρρηση να προβληθούν όλα και είναι χαρά μας η περιοχή μας να έχει να επιδείξει πολλές χάρες. Όμως γιατί τα Σέρβια δεν προβάλλονται ποτέ και πουθενά; Πώς να καταλάβει ο ξένος γιατί είναι «φημισμένα» τα Σέρβια και γιατί να θελήσει να τα επισκεφθεί; Πώς θα προσελκύσουμε κάποιον επισκέπτη;

Και θα είχαμε πολλά να προβάλλουμε από τον τόπο μας. Παραλείπουμε τις φυσικές ομορφιές, τα φαράγγια, τα ανθρωπόμορφα βράχια, τις βραχοσπηλιές, τους μοναδικούς γεώτοπους, και περιοριζόμαστε μόνο στο μοναδικό στη Δυτική Μακεδονία Κάστρο μας και τη Βυζαντινή Καστροπολιτεία μας, το «Μυστρά της Μακεδονίας.».

Στο βιβλιαράκι π.χ. που εξέδωσε η 11^η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων μετά την πρώτη φάση των εργασιών αναστύλωσης του Κάστρου διαβάζουμε αποσπασματικά:

Η Καστροπολιτεία των Σερβίων παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο σύστημα οχυρωματικής που μπορεί να συγκριθεί επάξια με τα αμυντικά συστήματα σημαντικών πόλεων της εποχής, όπως η Θεσσαλονίκη, η Βέροια και οι Σέρρες.

Η χωροθέτηση του κάστρου και η εικόνα που παρουσίαζε με την τριμερή του διαίρεση αποτέλεσαν αντικείμενο θαυμασμού και διεξοδικών περιγραφών ήδη από τους βυζαντινούς χρόνους. Τον 11^ο αι. ο Κεκαυμένος επισημαίνοντας την στρατηγική θέση των Σερβίων σχολιάζει ότι «κρημνοίς τε γάρ και φάραγξι φοβερωτάταις την ασφάλειαν εκέκτητο».

Τα μνημεία των Σερβίων παρουσιάζουν εξαίρετα δείγματα ζωγραφικού διακόσμου που αντιπροσωπεύει όλες τις περιόδους.

Σε ημερίδα στα Σέρβια η Ι. Παπαγιάννη, Καθηγήτρια του ΑΠΘ. είπε για το Κάστρο των Σερβίων:

 «Τα Κάστρα αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι μνημειακής κληρονομιάς, που κατέχει ένα ξεχωριστό χώρο, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Σύμφωνα με έρευνα που έχει γίνει από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, είναι ο πιο συχνά επισκεπτόμενος χώρος από τους τουρίστες και σ’ αυτό έχει επενδύσει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στην αξιοποίησή τους σαν πόλο έλξης των τουριστών.»

Στην ίδια ημερίδα η Αρχιτέκτων-Αναστηλώτρια Κλεοπάτρα Θεολογίδου είχε πει «Τα Σέρβια έχουν το προνόμιο να είναι από τις λίγες περιοχές της Ελλάδος που έχουν στα χέρια τους εδώ και 5 χρόνια περίπου μια ολοκληρωμένη μελέτη για την προστασία και ανάδειξή τους, μια μελέτη που βραβεύτηκε από την Europa Nostra.»

Στην ίδια επίσης ημερίδα ο Προϊστάμενος της 11^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Αντώνιος Πέτκος είχε πει:  «Λόγω της μεγάλης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας του κάστρου και των μνημείων που σώζονται σ’ αυτό, τα Σέρβια εισέπραξαν σε μεγάλο βαθμό τη φροντίδα και την προστασία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Το 1962 τα τείχη, η Βασιλική, οι Άγιοι Θεόδωροι και οι Άγιοι Ανάργυροι χαρακτηρίστηκαν ως «ιστορικά διατηρητέα μνημεία». Στο τέλος της δεκαετίας του 1990, στο πλαίσιο της προσπάθειας προστασίας και διάσωσης και ανάδειξης της βυζαντινής αυτής πόλης άρχισαν να πραγματοποιούνται συστηματικές εργασίες τόσο στα οχυρωματικά έργα όσο και στα εκκλησιαστικά μνημεία του…

…ήδη έχουμε εισηγηθεί … να λειτουργήσει στα Σέρβια σχετικό διακρατικό πρόγραμμα με θέμα την παρουσίαση της στρατηγικής και της μεθοδολογίας αποκατάστασης των κάστρων με πρότυπο την περίπτωση του κάστρου των Σερβίων.»

Από τα παραπάνω είναι φανερό, ότι η αξία και η σημασία της Καστροπολιτείας των Σερβίων εκτιμήθηκε όχι μόνο πανελλαδικά, αλλά και διεθνώς. Και μόνο στον τουριστικό χάρτη της Δυτικής Μακεδονίας δεν έχουν κάποια θέση, όπως με λύπη μας διαπιστώνουμε. 

Ασφαλώς και πρέπει να προβάλλονται τα τοπικά προϊόντα.  Πρώτα και πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να προβάλλονται τα έργα του πολιτισμού μας. Όταν λοιπόν περιοριζόμαστε μόνο στα περίφημα κρασιά, τα μάρμαρα, κλπ … δεν μπορούμε να μην ανταπαντήσουμε: Αυτός δεν είναι ο πολιτισμός μας!!! … Μέχρις εδώ!!!

Ο καθένας και το καθετί ας έχει τη θέση που του αξίζει.

Το Δ.Σ. του Μορφωτικού Ομίλου Σερβίων «Τα Κάστρα»

Συναυλία αγάπης στα Σέρβια

«Συναυλία αγάπης» πραγματοποιήθηκε στα Σέρβια την Κυριακή 1^η Απριλίου, το βράδυ. Τη Συναυλία διοργάνωσε ο Μορφωτικός Όμιλος Σερβίων «Τα Κάστρα» και είχε σκοπό να συνδράμει ηθικά και οικονομικά σε μια οικογένεια Συμπολίτη μας ο οποίος από το περασμένο καλοκαίρι αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας, έπειτα από τροχαίο ατύχημα. Να ευαισθητοποιήσει όλους, ώστε να δείξουμε την αγάπη μας και την αλληλεγγύη μας.

Πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα τελετών του Ξενοδοχείου «Ναϊάδες», η οποία προσφέρθηκε απολύτως αφιλοκερδώς από τη διεύθυνση του Ξενοδοχείου. Το μέγεθος της αίθουσας, ο διάκοσμος, ο φωτισμός βοήθησαν πολύ στην όλη παρουσίαση.

Στη Συναυλία συμμετείχαν με τη σειρά που παρουσιάστηκαν οι: Μάρκος Βαλαβάνης - Τραγούδι – Κιθάρα, Δημήτρης Ταϊρίδης - Ηλεκτρική κιθάρα,  Βαγγέλης Μαραμής - Πιάνο\ Synths,  Γιάννης Ναλμπάντης – Τύμπανα. Η μουσική και τα τραγούδια που παρουσίασαν οι Μουσικοί ήταν προσαρμοσμένα στην περίπτωση και ο τρόπος που τα απέδωσαν ήταν άριστος, ώστε μολονότι το είδος είναι πολύ νεανικό, ακούγονταν και από τους μεγαλύτερους όχι απλώς ανεκτά, αλλά με ευχαρίστηση, έως και ενθουσίασαν το κοινό.

Δεύτερο στη σειρά σχήμα ένα ποντιακό. Ο Γιάννης Βελισσάρης με τη Λύρα του και ο Μιχάλης Καλαϊτζίδης με το νταούλι έδωσαν άλλο χρώμα στη βραδιά. Ήταν τόσο γλυκό το άκουσμα της λύρας που συνεπήρε και ενθουσίασε όχι μόνο όσους έχουν καταβολές ποντιακές και είναι πιο εξοικειωμένοι με αυτή τη μουσική, αλλά όλο το κοινό.

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος παρουσιάστηκε ο Μανώλης Χατζημανώλης με την κιθάρα και το τραγούδι, ο Βαγγέλης Μαραμής στα πλήκτρα και ο Νίκος Μπάκανος στο μπουζούκι. Όλα τα τραγούδια ήταν επιλεγμένα ακριβώς για την περίπτωση, με θέμα την αγάπη, τον εθελοντισμό, την προσφορά. Όσο για την εκτέλεση είναι προτιμότερο να μην πούμε τίποτε, γιατί θα μειώσουμε την πραγματικότητα. Από ένα σημείο και μετά οι καλλιτέχνες και το κοινό έγιναν όλοι μια παρέα.

«Μακάρι το τραγούδι να φθάσει στο θρόνο του Θεού ως προσευχή για το Νίκο».

Όλοι οι Καλλιτέχνες και των τριών σχημάτων προσφέρθηκαν εθελοντικά στηρίζοντας την προσπάθεια για τον Συμπολίτη μας. Είναι συγκινητικό ότι και άλλοι θα ήθελαν να συνεισφέρουν…

Η Συναυλία διήρκεσε πάνω από δύο ώρες και όλοι έφυγαν γεμάτοι από αισθήματα και περισσότερο ευαισθητοποιημένοι στον πόνο του άλλου.

Όσοι θα ήθελαν να συνεισφέρουν και δεν μπόρεσαν, στο Γραφείο του Μορφωτικού υπάρχει ειδικός κουμπαράς.

Πρόσκληση σε φιλανθρωπική μουσική βραδιά

Πρόσκληση

Σας προσκαλούμε την Κυριακή 1η Απριλίου 2012, ώρα 8 μ.μ. στην αίθουσα τελετών του Ξενοδοχείου «Ναϊάδες» σε μια Μουσική Βραδιά με τους:

Μανώλη Χατζημανώλη, 

Βαγγέλη Μαραμή,

Νίκος Μπάκανο

Μάρκο Βαλαβάνη, 

Δημήτρη Ταϊρίδη,

  Γιάννη Ναλμπάντη,

Γιάννη Βελισσάρη-Ποντιακή Λύρα,

 Μιχάλη Καλαϊτζίδη- Νταούλι.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται για να ενισχυθεί οικονομικά η Oικογένεια του Συμπολίτη μας Νίκου Μπιλιάτη, που δοκιμάζεται εδώ και οκτώ μήνες από σοβαρό πρόβλημα υγείας, έπειτα από τροχαίο ατύχημα.

Με τιμή

Το Δ.Σ. του Μ.Ο.Σ.

Όλοι οι παράγοντες της εκδήλωσης προσφέρονται αφιλοκερδώς.